Scena in Crudo
Scena in Crudo
Gody
Koncert poświęcony tradycyjnej muzyce, pieśniom i obrzędom weselnym Europy Środkowej i Wschodniej. Zaproszeni artyści to przedstawiciele ostatniej generacji wiejskich muzyków i śpiewaków oraz uczący się od nich i współpracujący muzycy młodego pokolenia z Lubelszczyzny, Mazowsza, białoruskiego Polesia i Armenii.
14 sierpnia (sobota)
godz. 18.00-22.00
Jurta na skwerze przy ul. Olejnej
W programie:
Dawne wesela na białoruskim Polesiu:
film i pokaz slajdów, opowieść - Irina Mazjuk (Mińsk, Białoruś)
Zofia Sulikowska z Wojsławic i uczestniczki „Studio in crudo”
Tradycyjne pieśni weselne z Lubelszczyzny:
Karen Hakobyan Trio (Erewań, Armenia)
Ormiańskie tradycyjne melodie weselne i nie tylko
Zespół śpiewaczy ze wsi Dziatłowicze (Białoruś)
Pieśni i obrzędy weselne z Polesia
Potańcówka- polskie tańce tradycyjne
Kapela Mazowiecka (Warszawa) + goście
Organizator:
Towarzystwo dla Natury i Człowieka
ul Głęboka 8a 20-612 Lublin tel/fax 81/743-71-04 oikos@ekolublin.pl
Towarzystwo jest organizacją pożytku publicznego
Koncert ma formułę kameralnego spotkania w specjalnie sprowadzonej mongolskiej jurcie. Stąd ograniczona ilość miejsc.
WARSZTATY
W dniach 12-14.08 odbędą się warsztaty śpiewu tradycyjnego i pieśni z białoruskiego Polesia prowadzone przez Irinę Mazyuk z Mińska.
Zgłoszenia i informacje
Wykonawcy
Zofia Sulikowska (ur.1937) Śpiewaczka i poetka. urodziła się w Sokołowie (obecna Białoruś), od 1946 r. mieszka w Wojsławicach. O jej fenomenie stanowi oryginalna, melancholijna barwa głosu i osobisty, „niesceniczny” styl śpiewania. Mimo owej "niesceniczności" jako solistka i z zespołem zdobywała nagrody na Festiwalu w Kazimierzu (1988, 1997, 1999 i 2002) oraz Nagrodę im. Kolberga. (inf za: domtanca.art.pl) Wspólnie z panią Zofią, w specjalnym programie obejmującym głównie obrzędowe pieśni weselne wystąpią jej uczennice z Lublina: Marta Graban-Butryn, Ewa Grochowska, Magda Kwaśna i Agnieszka Szokaluk.
Zespół Śpiewaczy ze wsi Dziatłowicze (Łuniniecki rajon, Białoruś - Polesie)
„Folklorno-etnogarficzny” zespół ze wsi Diatłowiczi został założony w 1991 roku przez Elenę Jaskiewicz i działa przy wiejskim domu kultury. Członkinie grupy są nosicielkami unikalnej, archaicznej kultury wokalnej swojego regionu. W starodawnej manierze, określanej przez muzykologów jako „diafonia na bazie burdonu” wykonują bardzo starej metryki pieśni związane z obrzędowością kalendarzową i rodzinną, a także powstałe później różnorodne pieśni i przyśpiewki. Skład zespołu Mikalaj Jaskewicz, Alena Jaskewicz, Nadzieja Katsuba, Kataryna Katsuba, Krytsina Katsuba, Aleksandra Katsuba,
Nadzieja Czarnawokaja, Jewhenia Horta oraz harmonista Paweł Kasacz.
Kapela Mazowiecka prezentuje autentyczny folklor muzyczny północnego i zachodniego Mazowsza. Skład Kapeli to jeden z najstarszych i najbardziej charakterystycznych dla tej części regionu zestawów instrumentalnych. Skrzypce pierwsze, skrzypce sekund i kontrabas/basetla to zespół wspominany przez najstarszych mieszkańców północnego Mazowsza jako „najdawniejszy”. Repertuar Kapeli Mazowieckiej to kujawiaki, obertasy, okrąglaki (taniec kurpiowski), oberki i melodie do chodzonego (polonez, polski) -
tańca, który obecnie został zupełnie zaniechany. Oprócz tego Kapela gra takie tańce jak: żabka, polka-mazur, polka, powolniak, owczarek, żuraw, mazur, mazurek. Skład Kapeli: Bartosz Niedźwiecki-skrzypce, Barbara Songin- skrzypce sekund, Agnieszka Niwińska- basy Więcej informacji i nagrania:
www.myspace.com/kapelamazowiecka oraz www.kapelamazowiecka.waw.pl
Karen Hakobyan Trio w składzie Karen Hakobian - duduk, zurna, pakapzuk (dudy), pku, shvi, Gagik Muradian - kemancha, śpiew oraz Araz Ordinian - dhol (bęben). Karen Hakobyan urodził się w Erewaniu w 1961. Absolwent klasy fortepianu szkoły muzycznej oraz wydziału instrumentów ludowych w Instytucie Pedagogicznym w Erewaniu. Jako student koncertował w Rosji Ukrainie i Armenii. Wkrótce został zaproszony do pracy w państwowym zespole instrumentów ludowych. W 1982 zaangażował się w działalność zespołu Tkzar założonego przez Karlena Mirzoyana. Grupa ta pracowała nad zachowaniem
i rekonstrukcją tradycyjnych ormiańskich instrumentów dętych. Karen podróżował z tym zespołem po całym świecie zadziwiając słuchaczy grą na kilku instrumentach jednocześnie. Praktykuje grę na niemal wszystkich instrumentach dętych a jego celem jest, aby zachować, rozwijać i prezentować brzmienie i niezwykłe możliwości starych ormiańskich instrumentów ludziom na całym świecie.
Więcej na www.armenianinstruments.am
Irina Maziuk (Mińsk, Białoruś) Od 1998 roku pracowała w Białoruskim Instytucie Problemów Kultury, po jego likwidacji wykładowca Białoruskiej Państwowej Akademii Sztuk. Bada tradycje muzyczne, głównie wokalne, specyfikę wokalnej artykulacji różnych regionów Białorusi. Od 13 lat prowadzi badania terenowe podczas licznych ekspedycji. Szczególna uwagę poświęca dogłębnym badaniom ludzkiego „instrumentu” głosowego w tradycji, odkryciu indywidualnych cech kształtujących śpiew. Kierowniczka zespołu zajmującego się śpiewem poleskim „Kudmień” (Mińsk), dziecięcego zespołu folklorystycznego „Protalinka” we wsi Chriso, (rejon Bieriozowski – d. Bereza Kartuzka), uczestnik licznych projektów muzycznych i duetów w Mińsku.
FILMY
“Paleskie swadby” scenariusz Zinajda Możejko, reż. Jurij Niesiatow, Stowarzyszenie „Letapis” 1986 ?. 19 min.
“Motolskie wesele” reż Mikoła Prokopowicz 1976, 18 minut (wieś Motoł, Iwanowski rajon)
Zespół Śpiewaczy ze wsi Dziatłowicze (Łuniniecki rajon, Białoruś - Polesie)
„Folklorno-etnogarficzny” zespół ze wsi Diatłowiczi został założony w 1991 roku przez Elenę Jaskiewicz i działa przy wiejskim domu kultury. Członkinie grupy są nosicielkami unikalnej, archaicznej kultury wokalnej swojego regionu. W starodawnej manierze, określanej przez muzykologów jako „diafonia na bazie burdonu” wykonują bardzo starej metryki pieśni związane z obrzędowością kalendarzową i rodzinną, a także powstałe później różnorodne pieśni i przyśpiewki. Skład zespołu Mikalaj Jaskewicz, Alena Jaskewicz, Nadzieja Katsuba, Kataryna Katsuba, Krytsina Katsuba, Aleksandra Katsuba,
Nadzieja Czarnawokaja, Jewhenia Horta oraz harmonista Paweł Kasacz.
Kapela Mazowiecka prezentuje autentyczny folklor muzyczny północnego i zachodniego Mazowsza. Skład Kapeli to jeden z najstarszych i najbardziej charakterystycznych dla tej części regionu zestawów instrumentalnych. Skrzypce pierwsze, skrzypce sekund i kontrabas/basetla to zespół wspominany przez najstarszych mieszkańców północnego Mazowsza jako „najdawniejszy”. Repertuar Kapeli Mazowieckiej to kujawiaki, obertasy, okrąglaki (taniec kurpiowski), oberki i melodie do chodzonego (polonez, polski) -
tańca, który obecnie został zupełnie zaniechany. Oprócz tego Kapela gra takie tańce jak: żabka, polka-mazur, polka, powolniak, owczarek, żuraw, mazur, mazurek. Skład Kapeli: Bartosz Niedźwiecki-skrzypce, Barbara Songin- skrzypce sekund, Agnieszka Niwińska- basy Więcej informacji i nagrania:
www.myspace.com/kapelamazowiecka oraz www.kapelamazowiecka.waw.pl
Karen Hakobyan Trio w składzie Karen Hakobian - duduk, zurna, pakapzuk (dudy), pku, shvi, Gagik Muradian - kemancha, śpiew oraz Araz Ordinian - dhol (bęben). Karen Hakobyan urodził się w Erewaniu w 1961. Absolwent klasy fortepianu szkoły muzycznej oraz wydziału instrumentów ludowych w Instytucie Pedagogicznym w Erewaniu. Jako student koncertował w Rosji Ukrainie i Armenii. Wkrótce został zaproszony do pracy w państwowym zespole instrumentów ludowych. W 1982 zaangażował się w działalność zespołu Tkzar założonego przez Karlena Mirzoyana. Grupa ta pracowała nad zachowaniem
i rekonstrukcją tradycyjnych ormiańskich instrumentów dętych. Karen podróżował z tym zespołem po całym świecie zadziwiając słuchaczy grą na kilku instrumentach jednocześnie. Praktykuje grę na niemal wszystkich instrumentach dętych a jego celem jest, aby zachować, rozwijać i prezentować brzmienie i niezwykłe możliwości starych ormiańskich instrumentów ludziom na całym świecie.
Więcej na www.armenianinstruments.am
Irina Maziuk (Mińsk, Białoruś) Od 1998 roku pracowała w Białoruskim Instytucie Problemów Kultury, po jego likwidacji wykładowca Białoruskiej Państwowej Akademii Sztuk. Bada tradycje muzyczne, głównie wokalne, specyfikę wokalnej artykulacji różnych regionów Białorusi. Od 13 lat prowadzi badania terenowe podczas licznych ekspedycji. Szczególna uwagę poświęca dogłębnym badaniom ludzkiego „instrumentu” głosowego w tradycji, odkryciu indywidualnych cech kształtujących śpiew. Kierowniczka zespołu zajmującego się śpiewem poleskim „Kudmień” (Mińsk), dziecięcego zespołu folklorystycznego „Protalinka” we wsi Chriso, (rejon Bieriozowski – d. Bereza Kartuzka), uczestnik licznych projektów muzycznych i duetów w Mińsku.
FILMY
“Paleskie swadby” scenariusz Zinajda Możejko, reż. Jurij Niesiatow, Stowarzyszenie „Letapis” 1986 ?. 19 min.
“Motolskie wesele” reż Mikoła Prokopowicz 1976, 18 minut (wieś Motoł, Iwanowski rajon)