Chrzest Litwy
Chrześcijaństwo dotarło na Litwę zanim wielki książę Jagiełło podjął decyzję o unii z Polską i rozpoczął nową akcję misyjną. Przypuszcza się, że pierwszą, romańską katedrę, zbudował w Wilnie w połowie XIII w. Mendog. W latach 20. XIV w., a więc za rządów Giedymina, były już tam kościoły franciszkanów i dominikanów. Sam Jagiełło ochrzczony został dopiero po przybyciu do Polski w 1386 r., jednakże chrześcijaństwo nie było dla niego czymś nowym. Dość wspomnieć, że jego matka księżniczka twerska Juliana należała do gorliwych wiernych Cerkwi prawosławnej.
Pomimo dotychczasowych przedsięwzięć ewangelizacyjnych oraz przyłączeniu ziem ruskich, na których zakorzeniło się już prawosławie, Wielkie Księstwo Litewskie uważane było za ostatnie państwo pogańskie w Europie. Skrzętnie wykorzystywali to krzyżacy, zainteresowani zdobyczami na wschodzie. Chrzest Litwy w 1387 r., w który osobiście zaangażował się król Władysław Jagiełło, odebrał im dogodny pretekst. W oparciu o duchowieństwo polskie w Wilnie utworzone zostało biskupstwo. Decyzja ta zaowocowała również wprowadzeniem Litwy w orbitę wpływów zachodnich.