Chrzest Polski
W 966 r. władca państwa gnieźnieńskiego Mieszko I przyjął chrzest. Według zapisu w „Kronice polskiej” Galla Anonima na jego decyzję wpłynęła księżniczka czeska Dąbrówka, którą pragnął poślubić. W ten sposób w Polsce rozpoczęła się szeroko zakrojona chrystianizacja. W 968 r. powstało biskupstwo podległe bezpośrednio papieżowi, zaś w 1000 r. ustanowiona została metropolia gnieźnieńska. Dzięki temu, że wprowadzenie Polski do chrześcijańskiej „rodziny” narodów Europy dokonało się w obrządku łacińskim państwo piastowskie weszło również do zachodniego kręgu kulturowego.
Katoliccy duchowni, nawiązując do tradycji związanej z Mieszkiem I, nazywają kościół na Czwartku „chrzcielnicą Lublina”. Pozostaje jednak nadal zagadką, kiedy chrześcijaństwo dotarło do miasta. Czy stało się to w IX w. za sprawą państwa wielkomorawskiego, czy po chrzcie Polski w 966 r., a może po utworzeniu diecezji krakowskiej w roku 1000? Wiadomo natomiast, że w 1198 r. w Lublinie istniał już silny ośrodek kościelny, mający rangę archidiakonatu. Skoro tak to miejscowe tradycje chrześcijaństwa są znacznie starsze, ale czy sięgają one Kościoła niepodzielonego na wschodni i zachodni?